In de jaren zeventig van de vorige eeuw, de tijd dat men bij de PvdA nog graag geloofde in de zegeningen van een Arbeiders Heilstaat, was het in Nederland bepaald geen populaire bezigheid om op te komen voor Russische dissidenten als Sacharov, Amalrik, Solzjenitsyn, Sjaransky enz. enz. enz.

Integendeel, iedereen die het waagde zijn stem te verheffen tegen de weerzinwekkende methodes waarmee de Sovjet Unie elke kritiek hardhandig de kop indrukte, kon rekenen op verdachtmakingen en hoon van marxistisch geïnspireerde medemensen.

Na het imploderen van de Sovjet Unie is het marxisme - gek genoeg - helemaal uit de mode in linkse kringen. Maar, geen nood, de moderne PvdA gelooft nu rotsvast in de zegeningen van een Multiculturele Heilstaat. Hoeveel regisseurs er ook worden geslacht, hoeveel politici er ook worden bedreigd, hoeveel cartoonisten er ook moeten onderduiken: de islam is boven elke kritiek verheven.

Begrijpt u wel dat Thijs Berman (PvdA) - schuimbekkend van woede! - bezwaar maakt tegen het voordragen van Geert Wilders voor de Sacharovprijs.

Stef P. Spikkel
Visionair